رضا حیدری، باستان‌شناس و معاون گردشگری اداره‌کل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان غربی، در یادداشتی نوشت: داستان شمس تبریزی در خوی به حدود سال ۱۳۸۵ بازمی‌گردد، در آن زمان، این محل که در انتهای شهر خوی قرار داشت، باغی بود و دولت تصمیم گرفت آن را بازسازی و ساماندهی کند.

در همان سال، مطالعات باستان‌شناسی در این محدوده انجام شد، بررسی‌های باستان‌شناختی در کنار مناره شمس تبریزی نشان داد که دست‌کم از دوره سلجوقیان، یعنی حدود هزار سال پیش، در این محل تدفین انجام می‌شده و قبرستان بزرگی در اطراف مناره وجود داشته است.

شواهدی از دوره‌های بعد، از جمله دوران ایلخانی، نیز در این محدوده به دست آمده است، افزون بر این، کتابی متعلق به دوره عثمانی در کتابخانه استانبول وجود دارد که مطراقچی آن را تهیه کرده است، مطراقچی در نقشه‌ای که از شهر خوی ترسیم کرده، مناره‌ای را که امروزه با عنوان مناره شمس تبریزی شناخته می‌شود، نشان داده و ساختمان‌های قابل توجهی نیز در اطراف آن دیده می‌شود.

بخشی از بقایای این ساختمان‌ها نیز در همان دوره، طی مطالعات و گمانه‌زنی‌های باستان‌شناسی به‌دست آمد، بر همین اساس، عملیات ساخت‌وساز در بخش‌هایی انجام شد که با آثار تاریخی تداخل نداشت، محل استقرار ساختمان کنونی، خارج از محدوده آثار تاریخی قرار دارد، همچنین حدود هفت‌هزار مترمربع از اراضی این محدوده با کمک شهرداری و شورای شهر آزادسازی شد.

با دستور وزیر وقت، عملیات اجرایی پروژه حدود سال ۱۳۹۵ آغاز شد، اکنون بیش از سه‌هزار مترمربع فضای مسقف در این مجموعه وجود دارد و عملیات اجرایی آن همچنان ادامه دارد.

با اجرای این پروژه، یکی از زیرساخت‌های مهم کشور در حوزه گردشگری ادبی و عرفانی در خوی شکل خواهد گرفت؛ گردشگری ادبی و عرفانی همان ظرفیتی است که در شهرهایی مانند شیراز و اصفهان، با وجود آرامگاه حافظ و سعدی، شاهد آن هستیم، در نقاط مختلف کشور نیز آرامگاه بسیاری از عارفان، ادیبان و نویسندگان نامدار به جاذبه‌های گردشگری تبدیل شده است.

این اتفاق یکی از مهم‌ترین رویدادهای این حوزه در آذربایجان‌غربی و شهر خوی خواهد بود و یکی از مجموعه‌های بزرگ کشور در زمینه گردشگری ادبی و عرفانی در این شهر شکل خواهد گرفت، بی‌تردید این مجموعه می‌تواند به رشد و توسعه گردشگری، به‌ویژه در میان علاقه‌مندان به عرفان و ادبیات کمک کند.

امروز قونیه پذیرای میلیون‌ها نفر از سراسر جهان است که به شخصیت مولانا و شمس تبریزی و مرام و مسلک آن‌ها علاقه‌مند هستند، این موضوع نیز به رونق گردشگری فرهنگی، عرفانی و ادبی در ترکیه کمک کرده است.

می‌توان کارکردی مشابه را برای شمس تبریزی در خوی متصور بود؛ شخصیتی که در سال‌های گذشته تا اندازه زیادی در حاشیه قرار داشت و آن‌گونه که باید و شاید مورد توجه نبود.

خوشبختانه اکنون می‌توانیم فضایی آبرومند برای شمس تبریزی داشته باشیم؛ فضایی که معرف فرهنگ ایرانی، به‌ویژه در حوزه ادبیات و عرفان، باشد و گردشگران بسیاری را از داخل و خارج کشور به خوی جذب کند.

انتهای پیام/